Hanna leży na wschodnim pograniczu, w miejscu, gdzie na niewielkiej przestrzeni nakładają się różne tradycje, wyznania i ślady dawnych czasów, a niedaleko płynie Bug, wyznaczający naturalny rytm tej okolicy. Wracam tu o różnych porach roku, by spacerować między drewnianym kościołem, dawną zabudową i ogrodami, i zobaczyć, jak zmienia się to miejsce – spokojne, wielowarstwowe i mocno zakorzenione w historii pogranicza.
Na końcu wsi, wśród drzew i przy łagodnym zakolu Bugu, stoi monaster, który od pięciu wieków trwa w swoim rytmie. To miejsce skromne i poruszające – takie, w którym łatwo zgubić pośpiech i poczuć, że zaczyna się zupełnie inna opowieść.
Chełmskie Podziemia Kredowe to miejsce, w którym historia miasta splata się z legendami i tajemnicami ukrytymi głęboko pod ziemią. Wąskie, poplątane korytarze prowadzą do świata, niewidocznego z perspektywy codziennych spacerów po rynku, a każdy krok w tym labiryncie staje się podróżą w czasie i wyobraźni.